Бинавоз мғнӣ , дили ғами пешаи мо ро

بنواز مغنی، دل غم پیشهٔ ما را

Аз шуъла башу дафтари андешаи мо ро

از شعله بشو دفتر اندیشهٔ ما را

Он оташ сӯзанда ки пндоштмши гул

آن آتش سوزنده که پنداشتمش گل

Азҷлўаҳ ба ҳам сӯхт , рагу решаи мо ро

ازجلوه به هم سوخت، رگ و ریشهٔ ما را

Гирам ки ба анҷом расад хораи тарошӣ

گیرم که به انجام رسد خاره تراشی

Кораст ба ҷони сахтии мо , тешаи мо ро

کار است به جان سختی ما، تیشهٔ ما را

Аз дасти ту чандон ки бар ояд , ба ҷафо кӯш

از دست تو چندان که بر آید، به جفا کوش

Шарманда макун ҷони вафои пешаи мо ро

شرمنده مکن جان وفا پیشهٔ ما را

Хушк ватар андешаи ҳазин , аз туфи мо сӯхт

خشک و تر اندیشه حزین ، از تف ما سوخت

Оташи зи таби шер буд , бешаи мо ро

آتش ز تب شیر بود، بیشهٔ ما را