Туро намудем ва гуфтам ба дил , ки ёр ин аст

تو را نمودم و گفتم به دل، که یار این است

Ба хӯн худ задае даст , агарнигор ин аст

به خون خود زده ای دست، اگر نگار این است

Кафи бурӣда бе нисбати парасторон

کف بریدهٔ بی نسبت پرستاران

Ба бистари ту гули афшонда , хори хор ин аст

به بستر تو گل افشانده، خار خار این است

Миёнаи ту ва ойӣна шуд сафои хушӣ

میانهٔ تو و آیینه شد صفای خوشی

Миёнаи ману дил , ҳар нафаси ғубор ин аст

میانهٔ من و دل، هر نفس غبار این است

Магар ба он лаб ширин расад паёми дилам

مگر به آن لب شیرین رسد پیام دلم

Чу неи ҳаловатам аз нолаҳои зор ин аст

چو نی حلاوتم از ناله های زار این است

Ситам расида ӯйем ва фориғаст дилаш

ستم رسیدهٔ اوییم و فارغ است دلش

Яке зи ҷумлаи ситамҳои бешумор ин аст

یکی ز جمله ستم های بی شمار این است

Ба ҳар чаҳ дида гушӯдем рафт ва доғ баҷост

به هر چه دیده گشودیم رفت و داغ بجاست

Чаман фурӯзӣ гулҳои эътибор ин аст

چمن فروزی گل های اعتبار این است

з ҳар ки зоиқа гирад , иваз диҳад неъмат

ز هر که ذائقه گیرد، عوض دهد نعمت

Яке з бемазагиҳои рӯзгор ин аст

یکی ز بی مزگی های روزگار این است

Ҳазин ба сафҳаи гетӣ ба ёди дидаи варон

حزین به صفحهٔ گیتی به یاد دیده وران

Навиштам ин ду се мисра ки ёдгор ин аст

نوشتم این دو سه مصرع که یادگار این است