Сувар қиёмат дамид , нолҳءи мурғони субҳ

صور قیامت دمید، نالهء مرغان صبح

Пардаи дил ҳо дарид , чоки гиребони субҳ

پردهٔ دل ها درید، چاک گریبان صبح

Ошиқ бедор ёфт давлати дидор ро

عاشق بیدار یافت دولت دیدار را

Дидаи бедори барад , файзи гулистони субҳ

دیدهٔ بیدار برد، فیض گلستان صبح

Чун дам исо диҳад , мурдаи дилонро ҳаёт

چون دم عیسی دهد، مرده دلان را حیات

Матлаъи субҳи оятии сет , омада дар шаъни субҳ

مطلع صبح آیتی ست، آمده در شأن صبح

Зулмат шабҳо балост , ошиқи маҳҷӯр ро

ظلمت شبها بلاست، عاشق مهجور را

Занги зи дилҳо барад , чеҳраи тобони субҳ

زنگ ز دلها برد، چهرهٔ تابان صبح

Дард ҷудоӣ балост ,гар ҳамаи як соъат аст

درد جدایی بلاست، گر همه یک ساعت است

Шамъ шабистон гудохт аз туфи ҳиҷрони субҳ

شمع شبستان گداخت از تف هجران صبح

Зеби ҷабини сохта , турраи шаби ранг ро

زیب جبین ساخته، طرّهٔ شب رنگ را

Рехтаи он маи лақо , машк ба домони субҳ

ریخته آن مه لقا، مشک به دامان صبح

Бо дили чоки ҳазин , субҳ чҳо мекунад ? !

با دل چاک حزین ، صبح چها می کند؟!

Шӯри қиёмат буд чошнӣ хон субҳ

شور قیامت بود چاشنی خوان صبح