Осон на ба паймона саршор шавад сурх

آسان نه به پیمانهٔ سرشار شود سرخ

Рухсор ба хӯн хӯрдан бисёр шавад сурх

رخسار به خون خوردن بسیار شود سرخ

Ҳарфи ҳақи Мансур ба ман сабз шуд имрӯз

حرف حق منصور به من سبز شد امروز

Вақтаст зи хӯнами илм дор шавад сурх

وقت است ز خونم علم دار شود سرخ

Гардун накунад чораи рухсораи зардам

گردون نکند چارهٔ رخسارهٔ زردم

Он гӯна , ба як ҷуръа чаҳ миқдор шавад сурх ?

آن گونه، به یک جرعه چه مقدار شود سرخ؟

Маҷнӯни ман оростаи саҳрои ҷунун ро

مجنون من آراسته صحرای جنون را

Аз файзи гул обилаам хор шавад сурх

از فیض گل آبله ام خار شود سرخ

Базмӣ ки ту аз май , чу гул аз пардаи даройӣ

بزمی که تو از می، چو گل از پرده درآیی

Аз ҷоми висолат дар ва девор шавад сурх

از جام وصالت در و دیوار شود سرخ

Резӣ ба санами хона агар ранги таҷаллӣ

ریزی به صنم خانه اگر رنگ تجلی

Аз хӯни брҳмни раг зуннор шавад сурх

از خون برهمن رگ زنّار شود سرخ

Гардад май лаълии арақ аз чеҳраи олат

گردد می لعلی عرق از چهرهٔ آلت

Аз акси ту дар оина зангор шавад сурх

از عکس تو در آینه زنگار شود سرخ

Ояд ба назар чун раги гул , тири нигоҳат

آید به نظر چون رگ گل، تیر نگاهت

Дил шуд чу ҳадаф , то лаб сӯфор шавад сурх

دل شد چو هدف، تا لب سوفار شود سرخ

Ковади қаламами кони Бадахшони ҷигар ро

کاود قلمم کان بدخشان جگر را

Аз гавҳари ман рӯй харидор шавад сурх

از گوهر من روی خریدار شود سرخ

Зини бода ки ман кардаам аз пардаи дили соф

زین باده که من کرده ام از پردهٔ دل صاف

Байнед худоро , рух ағёр шавад сурх

بینید خدا را، رخ اغیار شود سرخ

Чун теғи ҳазин , бас ки чакад аз қаламати хӯн

چون تیغ حزین ، بس که چکد از قلمت خون

Рӯй варақи сода чу гулзор , шавад сурх

روی ورق ساده چو گلزار، شود سرخ