Ашкам аз дида ба дунбол касе ме ояд

اشکم از دیده به دنبال کسی می‌آید

Нола бар лаб , пай фарёдрасӣ ме ояд

ناله بر لب، پی فریادرسی می‌آید

Оташам гар задае , шамъи сифати хандонам

آتشم گر زده‌ای، شمع‌صفت خندانم

Шукри ҷавр ту кунам , то нафасӣ ме ояд

شکر جور تو کنم، تا نفسی می‌آید

Маҳмили ноз ки дар синаи мо саҳройии сет ?

محمل ناز که در سینهٔ ما صحرایی‌ست؟

Каз дили чоки садоӣ ҷарасӣ ме ояд

کز دل چاک صدای جرسی می‌آید

Тӯҳмат олуд , шавад доманаш аз ғайрати ишқ

تهمت‌آلود، شود دامنش از غیرت عشق

Ҳркҷои ҳасан , ба дом ҳавасӣ ме ояд

هرکجا حسن، به دام هوسی می‌آید

Синаи чок чаҳ созад ба шикваи дили мо

سینهٔ چاک چه سازد به شکوه دل ما

Фари симурғи куҷо дар қафасӣ меояд ?

فرّ سیمرغ کجا در قفسی می‌آید؟

Хастагии монеъи бедод ситамкорон нест

خستگی مانع بیداد ستمکاران نیست

Фитнаи зи он наргиси бемор басӣ ме ояд

فتنه ز آن نرگس بیمار بسی می‌آید

Тоза кардӣ равиши ҳофизи Широз , ҳазин

تازه کردی روش حافظ شیراز، حزین

Ки зи анфоси хушаши буи касе ме ояд

که ز انفاس خوشش بوی کسی می‌آید