Чун нахли ту аз ноз гронбор барояд

چون نخل تو از ناز گرانبار برآید

Шамшоди зи ҷо , сарви з рафтор барояд

شمشاد ز جا، سرو ز رفتار برآید

Дил меравад аз синау пайкони ту боқии сет

دل می رود از سینه و پیکان تو باقی ست

Раҳмаст бар он ёр ки аз ёр барояд

رحم است بر آن یار که از یار برآید

Шарманда ишқем ки бечорау тадбир

شرمندهٔ عشقیم که بی چاره و تدبیر

Осон кунад он кор ки душвор барояд

آسان کند آن کار که دشوار برآید

Аз нохуни ишқами раги ҷони замзама соз аст

از ناخن عشقم رگ جان زمزمه ساز است

Бе захмаи садо кӣ шавад , аз тор барояд ?

بی زخمه صدا کی شود، از تار برآید؟

Бигзор ҳазин аз кафи худ бодаи пиндор

بگذار حزین از کف خود بادهٔ پندار

То соғарат аз майкада саршор барояд

تا ساغرت از میکده سرشار برآید