Ба ойинӣ ки трсозодаҳ аз бтхонаҳ ме ояд

به آیینی که ترسازاده از بتخانه می‌آید

Нигоҳ аз гӯшаи он наргис мастона ме ояд

نگاه از گوشهٔ آن نرگس مستانه می‌آید

Магари афкандаи лаъли обдорш аз назар май ро

مگر افکنده لعل آبدارش از نظر می را

Ки ашки ҳасратӣ аз дида паймона ме ояд

که اشک حسرتی از دیدهٔ پیمانه می‌آید

Ба ёд лаъл мегаван ту , дар хоки лаҳади мо ро

به یاد لعل میگون تو، در خاک لحد ما را

Ҳамон аз дидаи сайли гиря мастона ме ояд

همان از دیده سیل گریهٔ مستانه می‌آید

Таҷаллии зор май байнам , сари хоки шаҳидон ро

تجلّی زار می‌بینم، سر خاک شهیدان را

Магари шамъӣ ба тўФи Машҳад парвона ме ояд

مگر شمعی به طوف مشهد پروانه می‌آید

Ҳазин оростанд аз нав , хароботи муҳаббат ро

حزین آراستند از نو، خرابات محبّت را

Магари доғӣ ба сари вақти дил девона ме ояд

مگر داغی به سر وقت دل دیوانه می‌آید