Аз мазраъи омол чаҳ умед барояд
از مزرع آمال چه امّید برآید
Нахлӣ ки дар он реша кунад , бед барояд
نخلی که در آن ریشه کند، بید برآید
На ҷилваи барқӣ , на ҳаводории абрӣ
نه جلوهٔ برقی، نه هواداری ابری
Бе барги гиёҳам ба чаҳ умед барояд
بی برگ گیاهم به چه امّید برآید
Бефайзтар аз майкадаи моҳи сиёмам
بی فیض تر از میکدهٔ ماه صیامم
То аз уфуқи ҷом , ма ид барояд
تا از افق جام، مه عید برآید
Гар ҷом кунад ҷилвагарӣ дар кафи соқӣ
گر جام کند جلوه گری در کف ساقی
Бонги тараб аз дахма ҷамшед барояд
بانگ طرب از دخمهٔ جمشید برآید
Дорад сухании дрграҳи гӯшаи абрӯ
دارد سخنی درگره گوشهٔ ابرو
Мақсӯд аз ин байт ба тъқид барояд
مقصود از این بیت به تعقید برآید
Соғар чу занад , шиша гардун шаканд май
ساغر چو زند، شیشهٔ گردون شکند می
Соқӣ чу шавад , ҷом ба ҷамшед барояд
ساقی چو شود، جام به جمشید برآید
Мо рости ҳазин , сарви риёзи дили ҳайрон
ما راست حزین ، سرو ریاض دل حیران
Озодаи ҷавонӣ ки ба таҷред барояд
آزاده جوانی که به تجرید برآید