Ба хотир чун хаёли лаъли он рангин итоб ояд

به خاطر چون خیال لعل آن رنگین عتاب آید

Чу мисатон аз даҳон хомаам буи шароб ояд

چو مستان از دهان خامه ام بوی شراب آید

Дилӣ дорам ки ранг аз партав маҳтоб ме бозад

دلی دارم که رنگ از پرتو مهتاب می بازد

Чаҳ хоҳам кард , агар он оташини рӯ бениқоб ояд

چه خواهم کرد، اگر آن آتشین رو بی نقاب آید

Ҳиҷоби ишқ май бандади назар , маҷнӯни мискин ро

حجاب عشق می بندد نظر، مجنون مسکین را

Агар Лайлӣ , бурун аз пардаи шарм ва ҳиҷоб ояд

اگر لیلی، برون از پردهٔ شرم و حجاب آید

намегардад дили саргаштаи зарфи кибриёии ту

نمی گردد دل سرگشته ظرف کبریای تو

Шикваи баҳр , кӣ дар хилвати танг ҳубоб ояд ?

شکوه بحر،کی در خلوت تنگ حباب آید؟

зи шухии Лайлии нози офаринро мекунад маҷнӯн

ز شوخی لیلی ناز آفرین را می کند مجنون

Агар тарзи нигоҳат , чашми оҳӯро ба хоб ояд

اگر طرز نگاهت، چشم آهو را به خواب آید

зи ҷайбами сад биёбони хори хор бехудӣ ҷӯшад

ز جیبم صد بیابان خار خار بی خودی جوشد

Ба хобамгар шабии он шохи гули маст ва хароб ояд

به خوابم گر شبی آن شاخ گل مست و خراب آید

Саманди нозро як лаҳза нанамое Аннани дорӣ

سمند ناز را یک لحظه ننمایی عنان داری

Турогар мавҷи хӯн бегуноҳон то рикоб ояд

تو را گر موج خون بی گناهان تا رکاب آید

Сиёҳӣ май барад аз номаҳои мо гунаҳкорон

سیاهی می برد از نامه های ما گنهکاران

намеояд зи дарёи ончӣ аз чашм пуроб ояд

نمی آید ز دریا آنچه از چشم پرآب آید

Даруни лабрези доғи ишқи оташи пора Эй дорам

درون لبریز داغ عشق آتش پاره ای دارم

Ҳазин аз дил агар оҳии кашами буи кабоб ояд

حزین از دل اگر آهی کشم بوی کباب آید