Саҳари зи ҳотиф майхонаам сурӯш омад

سحر ز هاتف میخانه ام سروش آمد

Ки боядат ба дар пер мефуруш омад

که بایدت به در پیر می فروش آمد

Ба ҷон чу хизмати майхонаи рокмри бастам

به جان چو خدمت میخانه راکمر بستم

Серуми зи мастии осӯдагӣ ба ҳуш омад

سرم ز مستی آسودگی به هوش آمد

Чу раҳ ба гашти гулистон ваҳдатам доданд

چو ره به گشت گلستان وحدتم دادند

Навой булбулу зоғам , яке ба гӯш омад

نوای بلبل و زاغم، یکی به گوش آمد

Ба пои мғбчаҳгар ҷони даҳуми ғариби мадон

به پای مغبچه گر جان دهم غریب مدان

Ки хӯни машраб як рангем ба ҷӯш омад

که خون مشرب یک رنگیم به جوش آمد

Баровар аз қафас эй булбул хазон зада сар

برآور از قفس ای بلبل خزان زده سر

Ки фасл гул шуду айёми айш ва нӯш омад

که فصل گل شد و ایام عیش و نوش آمد

Дигар хамӯш нишастан ба хона , бе дрдист

دگر خموش نشستن به خانه، بی دردیست

Ки қамарӣ аз сар ҳар шох дар хурӯш омад

که قمری از سر هر شاخ در خروش آمد

Серум ба қайсару хоқон фурӯ наме ояд

سرم به قیصر و خاقان فرو نمی آید

Аз он замон ки сабуӣ мем ба дӯш омад

از آن زمان که سبوی میم به دوش آمد

Касе забони натавонад ба роз ғайб гушӯд

کسی زبان نتواند به راز غیب گشود

Ҷарас ба қофилаи аҳл дил хамӯш омад

جرس به قافلهٔ اهل دل خموش آمد

Ба дасти пери харобот тавба карда ҳазин

به دست پیر خرابات توبه کرده حزین

Ки маст аз дар майхонаи хирқа пӯш омад

که مست از در میخانه خرقه پوش آمد