Бошад раг ҳар барги чаман , доми ҳавас ҳо
باشد رگ هر برگ چمن، دام هوسها
Рашкаст ба озодии мурғони қафас ҳо
رشک است به آزادی مرغان قفسها
Кӯтоҳии парвоз буд лозим ҳастӣ
کوتاهی پرواز بود لازم هستی
Печида ба болу пари мо , тори нафас ҳо
پیچیده به بال و پر ما، تار نفسها
Хуфтем дарин марҳала то қофила ҳо рафт
خفتیم درین مرحله تا قافلهها رفت
Бедор нагаштем зи фарёди ҷарас ҳо
بیدار نگشتیم ز فریاد جرسها
Раҳмаст ба мастӣ ки з майхона барояд
رحم است به مستی که ز میخانه برآید
Дар кишвар ақласт ба ҳар кӯча , асас ҳо
در کشور عقل است به هر کوچه، عسسها
Кам файз буд давлати дунон , ки нагирад
کم فیض بود دولت دونان، که نگیرد
Сармо зада , коми дилӣ аз шуълаи хас ҳо
سرما زده، کام دلی از شعلهٔ خسها
Гар одамӣ , аз шаҳд шрҳнок бипарҳез
گر آدمی، از شهد شرهناک بپرهیز
Вомондаи занбӯр , раҳо кун ба магас ҳо
واماندهٔ زنبور، رها کن به مگسها
Аз манзили мақсӯди хабар боз наомад
از منزل مقصود خبر باز نیامد
Аз бас ки ба саҳрои талаби сӯхти нафас ҳо
از بس که به صحرای طلب سوخت نفسها
Днётлбонро нашавад нафаси ?дании сайр
دنیاطلبان را نشود نفس دنی سیر
Нашунида қаноат , саги ин ҳарзаи мирс ҳо
نشنیده قناعت، سگ این هرزه مرسها
Ин турфа ки набӯд хабар аз маҳмили Лайлӣ
این طرفه که نبود خبر از محمل لیلی
Бардошти зи ҷо , бодияро шӯри ҷарас ҳо
برداشت ز جا، بادیه را شور جرسها
Фарёди ҳазин аз нафаси синаи харошат
فریاد حزین از نفس سینهخراشت
Нашутур ба раг гул задӣ , оташ ба қафас ҳо
نشتر به رگ گل زدی، آتش به قفسها