Ишқи саркаш , ба фиғон , зини дил ношод омад

عشق سرکش، به فغان، زین دل ناشاد آمد

Ин сапандии сет казу шуъла ба фарёд омад

این سپندی ست کزو شعله به فریاد آمد

Тӯҳмат олӯда айшем , ки гулшан зодем

تهمت آلودهٔ عیشیم، که گلشن زادیم

Пар ва болӣ нагушӯдем ки сайёд омад

پر و بالی نگشودیم که صیاد آمد

Тифл хомему ситамкории айём , ба мо

طفل خامیم و ستمکاری ایام ،به ما

Адаби омӯзтар аз силӣ устод омад

ادب آموزتر از سیلی استاد آمد

Хостами ақди тараб бо май гулгуни бандам

خواستم عقد طرب با می گلگون بندم

Бо дилами улфати деринаи ғам ёд омад

با دلم الفت دیرینهٔ غم یاد آمد

Ғам буд қисмати дилҳои фароғати талабон

غم بود قسمت دل های فراغت طلبان

Ҳар ки шуд бандаи ишқат , зи ғам озод омад

هر که شد بندهٔ عشقت، ز غم آزاد آمد

Даргаи пери Муғони хок муродаст ҳазин

درگه پیر مغان خاک مراد است حزین

Ҳар ки ғамгин ба дар майкада шуд шод омад

هر که غمگین به در میکده شد شاد آمد