Ниқоб аз чеҳра бигушо то зи ғурбати ҷон бурун ояд
نقاب از چهره بگشا تا ز غربت جان برون آید
Барафшон зулфро то зоҳид аз имон бурун ояд
برافشان زلف را تا زاهد از ایمان برون آید
Диҳадгар лаъли серобати мунодӣ , ҷонгдозон ро
دهد گر لعل سیرابت منادی، جانگدازان را
Хизри лаби ташна аз сарчашмаи ҳайвон бурун ояд
خضر لب تشنه از سرچشمهٔ حیوان برون آید
Фурӯ хӯрдам зи бими хуят аз баси ашки хунин ро
فرو خوردم ز بیم خویت از بس اشک خونین را
зи чашмами ҷои мижгон , панҷаи марҷон бурун ояд
ز چشمم جای مژگان، پنجهٔ مرجان برون آید
Қадам аз водӣ шавқат кашӣдан , нест мақдӯрам
قدم از وادی شوقت کشیدن، نیست مقدورم
Марогар хори по аз дида чун мижгон бурун ояд
مرا گر خار پا از دیده چون مژگان برون آید
Сапанд ман надорад тоб рӯй гарм , чун шабнам
سپند من ندارد تاب روی گرم، چون شبنم
Чаҳ хоҳам кард агар он оташини ҷавлон бурун ояд ?
چه خواهم کرد اگر آن آتشین جولان برون آید؟
Абиромез меояд зи Кувайти қосиди оҳам
عبیرآمیز می آید ز کویَت قاصد آهم
Сабои олӯдаи буии гул аз бустон бурун ояд
صبا آلوده بوی گل از بستان برون آید
Ба зиндони ғарибӣ боядаш хӯни ҷигар хӯрдан
به زندان غریبی بایدش خون جگر خوردن
намебоист Юсуф аз чаҳ канъон бурун ояд
نمی بایست یوسف از چه کنعان برون آید
Ба маҳшари куштаи шамшери нози лолаи рухсорон
به محشر کشتهٔ شمشیر ناز لاله رخساران
Чу гули хунини кафан аз арсаи майдон бурун ояд
چو گل خونین کفن از عرصهٔ میدان برون آید
Занад чун хори хори ишқи саркаши шуъла дар ҷонӣ
زند چون خار خار عشق سرکش شعله در جانی
Халили осои саломати зи оташи сӯзон бурун ояд
خلیل آسا سلامت ز آتش سوزان برون آید
Набошад пеши равшандили фурӯғии аҳли даъвӣ ро
نباشد پیش روشندل فروغی اهل دعوی را
Фитад шамъ аз забон , чун меҳри нўроФшон бурун ояд
فتد شمع از زبان، چون مهر نورافشان برون آید
Чаҳ унвон аз ниёам ояд буруни теғи сияҳи тобиш ?
چه عنوان از نیام آید برون تیغ سیه تابش؟
Нигаҳи хӯни резтар , зон наргиси фаттон бурун ояд
نگه خون ریزتر، زان نرگس فتان برون آید
Ҳазин , аз ҷилваи мастона соқӣ бигӯ рамзӣ
حزین ، از جلوهٔ مستانهٔ ساقی بگو رمزی
Ки шайхи хонақоҳ аз покии домон бурун ояд
که شیخ خانقاه از پاکی دامان برون آید