Аз нози нақши поят , бар хок мушкил ояд

از ناز نقش پایت، بر خاک مشکل آید

Ҳар ҷои қадамгузорӣ , бар пора дил ояд

هر جا قدم گذاری، بر پارهٔ دل آید

Кӯи қосидӣ ки орад , сӯят дигар паёмам

کو قاصدی که آرد، سویت دگر پیامم

Овози дил ба гӯшт , аз заъф мушкил ояд

آواز دل به گوشت، از ضعف مشکل آید

Аз об дида шавем , гар бошадаш нишоне

از آب دیده شویم، گر باشدش نشانی

Дар ҳашар агар ба дастам , домон қотил ояд

در حشر اگر به دستم، دامان قاتل آید

Аз нолаҳои шабгир , дил ёфт васли мақсӯд

از ناله های شبگیر، دل یافت وصل مقصود

Чун боди шӯртаи хезад , киштӣ ба соҳил ояд

چون باد شرطه خیزد، کشتی به ساحل آید

Зини донаҳои ашкам , каз сӯз дил фишонам

زین دانه های اشکم، کز سوز دل فشانم

Ҷузи доғҳои ҳасрат , дигар чаҳ ҳосил ояд ?

جز داغ های حسرت، دیگر چه حاصل آید؟

зи ойӣнаи Сикандару зи ҷоми ҷами халосам

ز آیینهٔ سکندر و ز جام جم خلاصم

То дида май гушойам , дил дар муқобил ояд

تا دیده می گشایم، دل در مقابل آید

Бо ҳасан бе ҳади дили чашмӣ ки ошно шуд

با حسن بی حد دل چشمی که آشنا شد

Хуршед дар ҳисобаш , як фард ботил ояд

خورشید در حسابش، یک فرد باطل آید

Дилдори рухи намояд , чашм аз ҷаҳон чу бастӣ

دلدار رخ نماید، چشم از جهان چو بستی

Лайлии буруни зи маҳмил , дар парда дил ояд

لیلی برون ز محمل، در پردهٔ دل آید

Ҷон мекашад кудурати зи омезиши тани мо

جان می کشد کدورت ز آمیزش تن ما

Бошад зи хоки водӣ , сайлоб чун гул ояд

باشد ز خاک وادی، سیلاب چون گل آید

Танро ба ҳар чаҳ додӣ , анҷоми карт он аст

تن را به هر چه دادی، انجام کارت آن است

Девор уфтад охир ҳар сӯ ки моил ояд

دیوار افتد آخر هر سو که مایل آید

Ғофил , ба сина гум шуд дар ошиқии ҳазин ро

غافل، به سینه گم شد در عاشقی حزین را

Он дил ки буии доғаш дар шамъ маҳфил ояд

آن دل که بوی داغش در شمع محفل آید