эй вой бар асирӣ , каз ёд рафта бошад

ای وای بر اسیری، کز یاد رفته باشد

Дар дом монда бошад , сайёд рафта бошад

در دام مانده باشد، صیاد رفته باشد

Аз оҳи дарднокии созами хабари дилат ро

از آه دردناکی سازم خبر دلت را

Рӯзӣ ки кӯҳи сабрам , бар бод рафта бошад

روزی که کوه صبرم، بر باد رفته باشد

Раҳмаст бар асирӣ , каз гирди доми зулфат

رحم است بر اسیری، کز گرد دام زلفت

Бо сад умедворӣ , ношод рафта бошад

با صد امیدواری، ناشاد رفته باشد

Шодам ки аз рақибони домани кашони гузаштӣ

شادم که از رقیبان دامن کشان گذشتی

Гӯи мушти хоки мо ҳам , бар бод рафта бошад

گو مشت خاک ما هم، بر باد رفته باشد

Оҳ аз дамӣ ки танҳо бо доғ ӯ чу лола

آه از دمی که تنها با داغ او چو لاله

Дар хӯн нишаста бошам , чун бод рафта бошад

در خون نشسته باشم، چون باد رفته باشد

Хунаш ба теғи ҳасрат ёрб ҳалоли бодо

خونش به تیغ حسرت یارب حلال بادا

Сайдӣ ки аз камандат , озод рафта бошад

صیدی که از کمندت، آزاد رفته باشد

Пуршӯр аз ҳазинаст имрӯзи кӯҳу саҳро

پرشور از حزین است امروز کوه و صحرا

Маҷнӯн гузашта бошад , Фарҳод рафта бошад

مجنون گذشته باشد، فرهاد رفته باشد