Хуши онкии дилами оинаи симоӣ ту бошад

خوش آنکه دلم آینه سیمای تو باشد

Дар хилвати андеша , ҳамин ҷой ту бошад

در خلوت اندیشه، همین جای تو باشد

Фирдавси баради рашки барони синаи гармӣ

فردوس برد رشک برآن سینهٔ گرمی

Котшкдаҳи ҳасани длороӣ ту бошад

کآتشکدهٔ حسن دلارای تو باشد

Ҷинати қафаси танг буд , мурғи дилӣ ро

جنت قفس تنگ بود، مرغ دلی را

Комўхтаҳи зулфи чилипоӣ ту бошад

کآموختهٔ زلف چلیپای تو باشد

Аз дидани хуршед хабардор нагардад

از دیدن خورشید خبردار نگردد

Он дида ки ҳайрони тамошоӣ ту бошад

آن دیده که حیران تماشای تو باشد

Он шаҳд , ки аз коми баради талхии ҳиҷрон

آن شهد، که از کام برد تلخی هجران

Пайғоми лаби лаъли шкрхоӣ ту бошад

پیغام لب لعل شکرخای تو باشد

Бар ҳам задани маъракаи гарми қиёмат

بر هم زدن معرکهٔ گرم قیامت

Дар қабзаи мижгони сафи орой ту бошад

در قبضه مژگان صف آرای تو باشد

Ашками асар аз лаъл меолуд ту дорад

اشکم اثر از لعل می آلود تو دارد

Оҳами илм аз қомати раъноӣ ту бошад

آهم علم از قامت رعنای تو باشد

Кӯи базми висолӣ ки дили содаи ман боз

کو بزم وصالی که دل سادهٔ من باز

Ойӣнаи сифат , маҳви саропоӣ ту бошад ?

آیینه صفت، محو سراپای تو باشد؟

Сарҳои сарон , носиаҳи лолаи изорон

سرهای سران، ناصیهٔ لاله عذاران

Хоки қадамӣ , коблаҳи Фрсоӣ ту бошад

خاک قدمی، کآبله فرسای تو باشد

Аз хоки шаҳидони нигоҳи ту , тавон ёфт

از خاک شهیدان نگاه تو، توان یافت

Он нашъа , ки дар ҷоми мусаффоӣ ту бошад

آن نشئه،که در جام مصفای تو باشد

Ҳар чанд , шуд аз ҷаври ту бар боди ғуборам

هر چند، شد از جور تو بر باد غبارم

Дар синаи ҳамон нақши таманноӣ ту бошад

در سینه همان نقش تمنای تو باشد

Сад субҳ барояд зи гиребони шаби мо

صد صبح برآید ز گریبان شب ما

Гар накҳатӣ аз зулфи самани соӣ ту бошад

گر نکهتی از زلف سمن سای تو باشد

Бо онкии сар бесару поён худат нест

با آنکه سر بی سر و پایان خودت نیست

Хоҳам ки серуми хоки кафи пой ту бошад

خواهم که سرم خاک کف پای تو باشد

Кӯтаҳ шавад афсонаи шабҳои ҷудоӣ

کوته شود افسانهٔ شبهای جدایی

Гар нуктае аз лаъли длосоӣ ту бошад

گر نکته ای از لعل دلاسای تو باشد

Пайғоми сабои зинда ҷовид насозад

پیغام صبا زندهٔ جاوید نسازد

Ин марҳамат аз лаъли масеҳоӣ ту бошад

این مرحمت از لعل مسیحای تو باشد

Сабри дили ошиқ кам ва ғамҳои ту бисёр

صبر دل عاشق کم و غمهای تو بسیار

Раҳмаст бар он хаста , ки шайдоӣ ту бошад

رحم است بر آن خسته، که شیدای تو باشد

Озодии ҷон аз қафаси ҷисми ҳазин ро

آزادی جان از قفس جسم حزین را

Умрӣаст ки дарбанди як ?имаӣ ту бошад

عمریست که دربند یک ایمای تو باشد