Хуршед , дарин кулбаи шаб афрӯз набошад

خورشید، درین کلبه شب افروز نباشد

Хуршеди рухӣ , то набӯд рӯз набошад

خورشید رخی، تا نبود روز نباشد

Дар ҷаъбаи мижгони ҷФокиши ту ҷоно

در جعبهٔ مژگان جفاکیش تو جانا

Як тир надидем ки длдўз набошад

یک تیر ندیدیم که دلدوز نباشد

Ҳаргиз назанад булбул шӯрида навоем

هرگز نزند بلبل شوریده نوایم

Аз сина , сафирӣ ки ғам андӯз набошад

از سینه، صفیری که غم اندوز نباشد

Чун ман натавон аз сари кунин гузаштан

چون من نتوان از سر کونین گذشتن

То ҳимматӣ аз толеъ фирӯз набошад

تا همّتی از طالع فیروز نباشد

Чун субҳ ба поси дам агар ҳозир вақте

چون صبح به پاس دم اگر حاضر وقتی

Он рӯз кадомаст ки наврӯз набошад ?

آن روز کدام است که نوروز نباشد؟

Чун шамъи дарин базм маҳол аст барорам

چون شمع درین بزم محال است برآرم

Ҳаргизи сари ҳарфӣ ки забон сӯз набошад

هرگز سر حرفی که زبان سوز نباشد

Чун калаки хуши оҳанги ту , имрӯз ҳазин нест

چون کلک خوش آهنگ تو، امروز حزین نیست

Мизроби навозӣ ки навомӯз набошад

مضراب نوازی که نوآموز نباشد