Сари риштаи сабрӣ ки з дил рафт ва ниҳон шуд

سر رشته صبری که ز دل رفت و نهان شد

Моро раги ҷони гашт ва туро мӯӣ миён шуд

ما را رگ جان گشت و تو را موی میان شد

Авранг нишин бӯдаам иқлӣми бақо ро

اورنگ نشین بوده ام اقلیم بقا را

Ин ҷисми фурӯмояи марои душман ҷон шуд

این جسم فرومایه مرا دشمن جان شد

Дар шоми ғарибии матлаби луқма бе ранҷ

در شام غریبی مطلب لقمه بی رنج

Мӯсо чу бурун аз ватан афтод шубон шуд

موسی چو برون از وطن افتاد شبان شد

Мушкил ба шат бода шавад зоҳиди саг , пок

مشکل به شط باده شود زاهد سگ، پاک

Биҷои ду се ҷомӣ май покиза , зиён шуд

بیجا دو سه جامی می پاکیزه، زیان شد

Гуфтӣ сухан аз ҳиҷр ва гушӯдӣ лаби захмам

گفتی سخن از هجر و گشودی لب زخمم

Рафтӣ зи назар , хӯни дил аз дида равон шуд

رفتی ز نظر، خون دل از دیده روان شد

Гуфтам шиканами тавба , хазон омад ва гул рафт

گفتم شکنم توبه، خزان آمد و گل رفت

Рафтам ки ба май рӯзаи гушойам , рамазон шуд

رفتم که به می روزه گشایم، رمضان شد

Бо табъ куҳан чист ҳазин , ин ҳамаи шухӣ ?

با طبع کهن چیست حزین ، این همه شوخی؟

Дар ишқ аҷаб нест , агар пер ҷавон шуд

در عشق عجب نیست، اگر پیر جوان شد