Ҷигар ташнаам аз лаъли ту сероб шавад

جگر تشنه ام از لعل تو سیراب شود

Чаҳ ғамаст инки ба коми дил аҳбоб шавад

چه غم است اینکه به کام دل احباب شود

Лофи азлат задан он рӯз тамомаст маро

لاف عزلت زدن آن روز تمام است مرا

Ки хами абрӯӣ ӯ гӯша миҳроб шавад

که خم ابروی او گوشهٔ محراب شود

Шамъ равшан нанамояд шаби зулмоне ро

شمع روشن ننماید شب ظلمانی را

Соқио май ба қадаҳи рбзкаҳ маҳтоб шавад

ساقیا می به قدح ربزکه مهتاب شود

Ғифлати афзуди туро зоҳид , аз афсонаи ишқ

غفلت افزود تو را زاهد، از افسانهٔ عشق

Нештар дар дили афсурда , раг хоб шавад

نیشتر در دل افسرده، رگ خواب شود

Хушкии зуҳд , зи мо гирд баровард ҳазин

خشکی زهد، ز ما گرد برآورد حزین

Домани хирқаи биФшор ки сайлоб шавад

دامن خرقه بیفشار که سیلاب شود