зи лавҳи синаи стрдим , илми фатво ро

ز لوح سینه ستردیم، علم فتوا را

Ба об майкада шастем , лавси тақво ро

به آب میکده شستیم، لوث تقوا را

Ба буии сунбули хулд , остин фишон байнам

به بوی سنبل خلد، آستین فشان بینم

Муқайядони сари зулфи ънбросо ро

مقیدان سر زلف عنبرآسا را

Миёни мо ва ту мушкили ҳикоятии сет ки нест

میان ما و تو مشکل حکایتی ست که نیست

Марои дил ва ту надонистае , мудоро ро

مرا دل و تو ندانسته ای، مدارا را

Ба ёди лолаи рухсори оташини рӯе

به یاد لالهٔ رخسار آتشین رویی

зи хӯни дидаи даҳуми об , кӯҳу саҳро ро

ز خون دیده دهم آب، کوه و صحرا را

Хароби наргиси масти сеӣ қадони гирдам

خراب نرگس مست سهی قدان گردم

Ки додаанд ба тороҷи ғамзаи дилҳо ро

که داده اند به تاراج غمزه دلها را

Ба нисбати ту магар хотирам биёсоед

به نسبت تو مگر خاطرم بیاساید

Ки сар ба кишвар дил дода шӯру ғавғо ро

که سر به کشور دل داده شور و غوغا را

Ба армағон бирасон эй сабои шамеми гулӣ

به ارمغان برسان ای صبا شمیم گلی

Ки сари ишқ буд фош , пери доно ро

که سر عشق بود فاش، پیر دانا را

Дилами зи ҷилва ӣ ин халқ беусӯл гирифт

دلم ز جلوه ی این خلق بی اصول گرفت

Худо кунад ки бубинем , рақси мино ро

خدا کند که ببینیم، رقص مینا را

зи хоки савмиъаҳо , буи шед ме ояд

ز خاک صومعه ها، بوی شید می آید

Кашам ба дида , ғубор дар килисо ро

کشم به دیده، غبار در کلیسا را

зи баси рамидаи дил аз аҳли хонақоҳ , ҳазин

ز بس رمیده دل از اهل خانقاه، حزین

Ба дида май сипарами роҳи дайри тарсо ро

به دیده می سپرم راه دیر ترسا را