Ҳарифи айши ҷаҳон бедимоғ ме монад

حریف عیش جهان بی دماغ می ماند

Пиёла меравад аз даст ва доғ ме монад

پیاله می رود از دست و داغ می ماند

Чунин ки ишқ занад раҳ , фақиҳу зоҳид ро

چنین که عشق زند ره، فقیه و زاهد را

Кадоми мард , ба кунҷ фироқ ме монад

کدام مرد، به کنج فراغ می ماند

зи хуии оташи ишқи ғаюр , булъаҷаб аст

ز خوی آتش عشق غیور، بوالعجب است

Ки ошиёнаи булбул ба боғ , ме монад

که آشیانهٔ بلبل به باغ، می ماند

Чунон зи зулфи ту ошуфтааст хотири ман

چنان ز زلف تو آشفته است خاطر من

Ки буии нофа ба мӯӣ димоғ ме монад

که بوی نافه به موی دماغ می ماند

Ба сифла , олами афсурда , боди арзонӣ

به سفله، عالم افسرده، باد ارزانی

Хазон чу гашт , гулистон ба зоғ ме монад

خزان چو گشت، گلستان به زاغ می ماند

Чу омадӣ зи рахти боғи сурх рӯ гардид

چو آمدی ز رخت باغ سرخ رو گردید

зи рафтанат ба кафи лола , доғ ме монад

ز رفتنت به کف لاله، داغ می ماند

Ман аз ҳариси шаробӣ , кафами тиҳии сети ҳазин

من از حریص شرابی، کفم تهی ست حزین

Хуши онкии дард майаш дар аёғ ме монад

خوش آنکه درد مِی اش در ایاغ می ماند