Рухи ту равнақи субҳ баҳор ме шаканд

رخ تو رونق صبح بهار می شکند

Киришмаи ту , дил рӯзгор ме шаканд

کرشمه تو، دل روزگار می شکند

Ғурури гиряи дарёи мадори мастии мо

غرور گریهٔ دریا مدار مستی ما

Пиёла бар сари абр баҳор ме шаканд

پیاله بر سر ابر بهار می شکند

Ҳалоки ғамзаи он тарк мепараст шавам

هلاک غمزه آن ترک می پرست شوم

Ки дашна дар ҷигар рӯзгор ме шаканд

که دشنه در جگر روزگار می شکند

Ба базми васли ту , паймонаро ба санги занам

به بزم وصل تو، پیمانه را به سنگ زنم

Ки ранги оли ту , пушт хумор ме шаканд

که رنگ آل تو، پشت خمار می شکند

Ҳазини шикастӣ агар оядат шигифти мадор

حزین شکستی اگر آیدت شگفت مدار

Ки осмон , гуҳар обдор ме шаканд

که آسمان، گهر آبدار می شکند