Ҷое ки аз сапанд нагардад фиғони баланд

جایی که از سپند نگردد فغان بلند

Моро буд чу шуълаи оташ , забони баланд

ما را بود چو شعلهٔ آتش، زبان بلند

Бол ва парӣ куҷост ки бо ҳиммати расо

بال و پری کجاست که با همّت رسا

Парвози гирам аз сари ин хокдони баланд ?

پرواز گیرم از سر این خاکدان بلند؟

Дрглшнӣ ки бонг сафирам фиканда шӯр

درگلشنی که بانگ صفیرم فکنده شور

Булбули зи хуй гул нанамояд фиғони баланд

بلبل ز خوی گل ننماید فغان بلند

Бо пастӣ сипеҳр наомад фурӯи серум

با پستی سپهر نیامد فرو سرم

Анқои сифати фитодаи марои ошёни баланд

عنقا صفت فتاده مرا آشیان بلند

То шуд дилам ба ҳалқаи глдоми зулфи асир

تا شد دلم به حلقهٔ گلدام زلف اسیر

Шуд шӯри маҳшар аз қафаси булбулони баланд

شد شور محشر از قفس بلبلان بلند

Раҳмаст бар дарозии андӯҳи қамарён

رحم است بر درازی اندوه قمریان

Парвози пасту ҷилваи сарви равони баланд

پرواز پست و جلوهٔ سرو روان بلند

Хуш май кашанди домани нози ин сеӣ қадон

خوش می کشند دامن ناز این سهی قدان

Даст стмкшӣ нашавад аз миёни баланд

دست ستمکشی نشود از میان بلند

Хомаши ҳбн ки нола ба ҷое наме расад

خامش حبن که ناله به جایی نمی رسد

Паст офарӣдаанд замин , осмони баланд

پست آفریده اند زمین، آسمان بلند