Аз хори ҷафои бути паймони шикани мо

از خار جفای بت پیمان شکن ما

Як сина чокаст чу гул , перҳани мо

یک سینهٔ چاک است چو گل، پیرهن ما

Дар ҳиҷри ту , ҳар пораи дили маҳшари доғии сет

در هجر تو، هر پارهٔ دل محشر داغی ست

Як ғунча нашукуфта надорад чамани мо

یک غنچهٔ نشکفته ندارد چمن ما

Гуё лаби лаъли ту дамидаи сети фусунӣ

گویا لب لعل تو دمیده ست فسونی

Дар гӯши неи хомаи ширини сухани мо

در گوش نی خامهٔ شیرین سخن ما

Дар пеши ту ҳар лаҳза ба сад ранги برارد

در پیش تو هر لحظه به صد رنگ برآرد

Бесохтагиҳои туро сохтани мо

بی ساختگی های تو را ساختن ما

Кӯи ҷазбаи маъшӯқ ки якбора кунад гум

کو جذبهٔ معشوق که یکباره کند گم

Аз сафҳа ҳастӣ , рақами мо ва ман мо ?

از صفحهٔ هستی، رقم ما و من ما؟

Дом навай аз ҳалқаи хат , ҳасани фурӯи чид

دام نوی از حلقهٔ خط، حسن فرو چید

Зуннор дигар дод ба мо брҳмни мо

زنار دگر داد به ما برهمن ما

Дар хилвату касрати зи ту гуфтем ва шунӯдем

در خلوت و کثرت ز تو گفتیم و شنودیم

Холӣ набӯд аз ту дамӣ , анҷумани мо

خالی نبود از تو دمی، انجمن ما

Аз ҷӯши хати сабз , ҳазини он лаб мегаван

از جوش خط سبز، حزین آن لب میگون

Хори аҷабии рехта дар перҳани мо

خار عجبی ریخته در پیرهن ما