Заҳри ғами ҳиҷри ту ба ҷон коргар афтод

زهر غم هجر تو به جان کارگر افتاد

Умеди висоли ту ба умр дигар афтод

امّید وصال تو به عمر دگر افتاد

Дар қулзум дил нест ҳамоно , нами хӯнӣ

در قلزم دل نیست همانا، نم خونی

Каз дида ба домони ҳамаи лухт ҷигар афтод

کز دیده به دامان همه لخت جگر افتاد

Дар домани шаби турраи сияҳи маст , гушӯдӣ

در دامن شب طره سیه مست، گشودی

Бӯе ба димоғ омаду шурӣ ба сар афтод

بویى به دماغ آمد و شوری به سر افتاد

Ишқ ту занад роҳи хроботӣу зоҳид

عشق تو زند راه خراباتی و زاهد

Ин шуъла чаҳ шӯхаст ки дар хушк ва тар афтод ?

این شعله چه شوخ است که در خشک و تر افتاد؟

То боки рух аз бода барафрӯхта будӣ

تا باکه رخ از باده برافروخته بودی

Котш ба дили ошиқи хунин ҷигар афтод

کآتش به دل عاشق خونین جگر افتاد

Дар ҳафт садафи гавҳари ғалтонӣ агар ҳаст

در هفت صدف گوهر غلتانی اگر هست

Ашкии сет ки аз домани мижгон тар афтод

اشکی ست که از دامن مژگان تر افتاد

Оташкадаи ишқ , дил сӯхтагон аст

آتشکده عشق، دل سوختگان است

Безорам аз он шуъла ки дар бол ва пар афтод

بیزارم از آن شعله که در بال و پر افتاد

эй онкӣ кунӣ оташи дили тунд ба доман

ای آنکه کنی آتش دل تند به دامن

Хуш бош ки дар хирмани ҷонам шарар афтод

خوش باش که در خرمن جانم شرر افتاد

Монад ба дили танг , на озод ва на бсмл

ماند به دل تنگ، نه آزاد و نه بسمل

Ҳар сайд ки дар доми ту бидодгар афтод

هر صید که در دام تو بیدادگر افتاد

Омад ба хаёлаш , ба ғалати накҳати зулфӣ

آمد به خیالش، به غلط نکهت زلفی

Сунбул ба бағал , боди сабо , бехабар афтод

سنبل به بغل، باد صبا، بی خبر افتاد

Омад ба миёни қсҳоӣ аз силсилаи мўбӣ

آمد به میان قصهای از سلسله موبی

Дар ҳалқаи сўдоздгони шӯр ва шар афтод

در حلقهٔ سودازدگان شور و شر افتاد

Ин он ғазали нағмаи сароён Ироқ аст

این آن غزل نغمه سرایان عراق است

Кзклки ҳазини ту , чаҳ рангин гуҳар афтод

کزکلک حزین تو، چه رنگین گهر افتاد