Аз парда чу хоҳад , гули рухсори برارد

از پرده چو خواهد، گل رخسار برآرد

Пӯшад ба либоси гул ва аз хори برارد

پوشد به لباس گل و از خار برآرد

Дил аз хами зулфаш чаҳ хаёл аст барорам ?

دل از خم زلفش چه خیال است برآرم؟

Чун оина каз сабза ӣ зангори برارد

چون آینه کز سبزه ی زنگار برآرد

Имрӯзи магари ҳиммати мардона ӣ соқӣ

امروز مگر همّت مردانه ی ساقی

Бунёди ғам аз соғари саршори برارد

بنیاد غم از ساغر سرشار برآرد

Афсурда дилӣ рафт зи ҳад , шӯри ҷунуни кӯ ?

افسرده دلی رفت ز حد، شور جنون کو؟

То бехудам аз хонаи хумори برارد

تا بی خودم از خانهٔ خمار برآرد

Буии сари зулф ту диҳад тарҳ ба сунбул

بوی سر زلف تو دهد طرح به سنبل

Оҳӣ ки ҳазин аз дили аФгори برارد

آهی که حزین از دل افگار برآرد