Гар ба шухии шарарӣ дар пар парвона заданд

گر به شوخی شرری در پر پروانه زدند

Оташи ишқи маро дар дил девона заданд

آتش عشق مرا در دل دیوانه زدند

Вақти мисатони ту хуши бод ки дар дайри Муғон

وقت مستان تو خوش باد که در دیر مغان

Бода бо мӯҳтасиби шаҳр , ҳарифона заданд

باده با محتسب شهر، حریفانه زدند

Ҷигар хеш фишурданд ва ба соғар карданд

جگر خویش فشردند و به ساغر کردند

Лолаи сон , сӯхтагони ту чу паймона заданд

لاله سان، سوختگان تو چو پیمانه زدند

Дили арбоби вафо бар сари ҳам рехта аст

دل ارباب وفا بر سر هم ریخته است

Дар ҳаримӣ ки сари зулфи туро шона заданд

در حریمی که سر زلف تو را شانه زدند

Воъизи афсона чаҳ ҳосил ки сабӯҳӣ задагон

واعظ افسانه چه حاصل که صبوحی زدگان

Дар тавфиқ ба як наъра мастона заданд

در توفیق به یک نعرهٔ مستانه زدند

Ҳасан дар ҷилвагарӣ ҷони ҷаҳониро сӯхт

حسن در جلوه گری جان جهانی را سوخت

Оташ аз партави ин шамъ , ба кошона заданд

آتش از پرتو این شمع، به کاشانه زدند

Оташини чеҳра батонро , набӯд парвое

آتشین چهره بتان را، نبود پروایی

Сад даҳани ханда , ба ҷонбозӣ парвона заданд

صد دهن خنده، به جانبازی پروانه زدند

Ошиқонро набӯд аз шаҷари таври камӣ

عاشقان را نبود از شجر طور کمی

Шуъла дар ҷону дил аз ҷилва ҷонона заданд

شعله در جان و دل از جلوهٔ جانانه زدند

Шӯхи чашмони дил фориғ нагузоранд ҳазин

شوخ چشمان دل فارغ نگذارند حزین

зи ошнои ишваи нигоҳӣ , раҳ бегона заданд

ز آشنا عشوه نگاهی، ره بیگانه زدند