Маҳрӯмии висоли ту дилро навид буд

محرومی وصال تو دل را نوید بود

Субҳи умеди оина , чашми сифед буд

صبح امید آینه، چشم سفید بود

Дар дида метапид чу бсмл ба хӯни дил

در دیده می تپید چو بسمل به خون دل

Каз теғи даврии ту нигоҳами шаҳид буд

کز تیغ دوری تو نگاهم شهید بود

Шаб доштем базми хушӣ бо хаёли ту

شب داشتیم بزم خوشی با خیال تو

Ҳушами хароб бода гуфт ва шунид буд

هوشم خراب بادهٔ گفت و شنید بود

Бар мо гузашт ва бугзарад аммо з ҳақ маранҷ

بر ما گذشت و بگذرد امّا ز حق مرنج

Каз шеваи вафои ту даврии баъӣд буд

کز شیوهٔ وفای تو دوری بعید بود

Соқии биё ки перӣ ва махмурем балост

ساقی بیا که پیری و مخموریم بلاست

Дил аз ту шери масти шароби умед буд

دل از تو شیر مست شراب امید بود

намедод май , ба киштии афлоки Ҷабраил

می داد می، به کشتی افلاک جبرئیل

Ҷое ки пер мекод ҳи мо мурӣд буд

جایی که پیر میکد هٔ ما مرید بود

ё раб ки оби майкада аз мо дареғ дошт ?

یا رب که آب میکده از ما دریغ داشت؟

Муфтии дарин муомила гуё язид буд

مفتی درین معامله گویا یزید بود

Ёқӯб агар зи Юсуф худ дошт огаҳӣ

یعقوب اگر ز یوسف خود داشت آگهی

Пероҳанаши зи пардаи чашми сифед буд

پیراهنش ز پردهٔ چشم سفید بود

Дилҳо шукуфта мешавад аз гуфтугӯии ишқ

دلها شکفته می شود از گفتگوی عشق

Дарҳои бастаро нафаси мо калид буд

درهای بسته را نفس ما کلید بود

Ашкам ки дошт оинаи хусравии ҳазин

اشکم که داشت آینهٔ خسروی حزین

Умедвори як назар аҳл дид буд

امّیدوار یک نظر اهل دید بود