Имшаб ки дил дар оташи он глъзор буд

امشب که دل در آتش آن گلعذار بود

Ҳар мӯӣ бар танами раги абри баҳор буд

هر موی بر تنم رگ ابر بهار بود

Ғофил намӯд чеҳрау дидор , рӯи надод

غافل نمود چهره و دیدار، رو نداد

Чашмӣ ки доштам ба раҳи интизор буд

چشمی که داشتم به ره انتظار بود

Маҳрӯмии висоли ҳамин дар фироқ нест

محرومی وصال همین در فراق نیست

То ёр буд дида ба ҳайрати дучор буд

تا یار بود دیده به حیرت دچار بود

Имрӯзи табъ дар паии фикр баланд нест

امروز طبع در پی فکر بلند نیست

Шаҳбози мо ҳамеша ҳумоюни шикор буд

شهباز ما همیشه همایون شکار بود

Он шохи гули зи ҳол ки пурсади дарин чаман ?

آن شاخ گل ز حال که پرسد درین چمن؟

Чун ман ҳазор ошиқ беэътибор буд

چون من هزار عاشق بی اعتبار بود

эй гиряи гирди ғами нншондӣ чаҳ фоида ?

ای گریه گرد غم ننشاندی چه فایده؟

Бисёр хотирам ба ту умедвор буд

بسیار خاطرم به تو امّیدوار بود

Набӯд ба ғайри синаи хунини дилони ҳазин

نبود به غیر سینهٔ خونین دلان حزین

Даштӣ ки лолааш ҷигари доғдор буд

دشتی که لاله اش جگر داغدار بود