Имшаб ки аз фурӯғи Рахш , лолаи доғ буд

امشب که از فروغ رخش، لاله داغ بود

Шабнам , сапанди миҷмари гулҳои боғ буд

شبنم، سپند مجمر گلهای باغ بود

Аз баси нигоҳ аз он гули рӯи об ва тоб дошт

از بس نگاه از آن گل رو آب و تاب داشت

Ашкӣ ки рехтами гуҳари шбчроғ буд

اشکی که ریختم گهر شبچراغ بود

Рафт улфати ватан ба харобот аз дилам

رفت الفت وطن به خرابات از دلم

Соқии ғарибпарвар ва май дар аёғ буд

ساقی غریب پرور و می در ایاغ بود

Шуд хӯни гарми марҳами кофури захми мо

شد خون گرم مرهم کافور زخم ما

Дар шӯри ишқи пунбаи намакдони доғ буд

در شور عشق پنبه نمکدان داغ بود

Ҳарҷо ки буии Юсуфӣ аз перҳан дамид

هرجا که بوی یوسفی از پیرهن دمید

Чашм сифед гашта ман дар суроғ буд

چشم سفید گشتهٔ من در سراغ بود

Мастии нигар , ки завқи сафирами з дил нарафт

مستی نگر، که ذوق صفیرم ز دل نرفت

Дар гулшанӣ ки булбули хуши нағмаи зоғ буд

در گلشنی که بلبل خوش نغمه زاغ بود

Нагузошт ҷӯши нолаи ғубори ғамӣ ба дил

نگذاشت جوش ناله غبار غمی به دل

Аз файзи нағма , мутриби мотар димоғ буд

از فیض نغمه، مطرب ما تر دماغ بود

Сайёди ишқро сари дом ва қафас куҷост ?

صیّاد عشق را سر دام و قفس کجاست؟

Парвонаи пуршикастаи пои чароғ буд

پروانه پرشکستهٔ پای چراغ بود

Чун ғунчаи сар ба ҷайб чу барадам ба буии ту

چون غنچه سر به جیب چو بردم به بوی تو

Аз ҷӯши ранг , дида ба гулгашти боғ буд

از جوش رنگ، دیده به گلگشت باغ بود

Дар байза андалеб шавад хуши навои ҳазин

در بیضه عندلیب شود خوش نوا حزین

Тифлони ишқро зи дабистони фироқ буд

طفلان عشق را ز دبستان فراغ بود