Ба қомати шохи гулро аз дамӣдан боз ме дорад

به قامت شاخ گل را از دمیدن باز می دارد

Ба шухии ҷодаро аз орамидан боз ме дорад

به شوخی جاده را از آرمیدن باز می دارد

Раҳоӣ кӣ тавон аз панҷаи гирои сайёдӣ ?

رهایی کی توان از پنجهٔ گیرای صیّادی؟

Ки теғаши хӯни моро аз чакидан боз ме дорад

که تیغش خون ما را از چکیدن باز می دارد

Гарон афтод аз баси пилаи тамкин , хиромаш ро

گران افتاد از بس پلّهٔ تمکین، خرامش را

Дил бетоқатамро аз тапидан боз ме дорад

دل بی طاقتم را از تپیدن باز می دارد

Ман дидори байн бо дўрбоши ғамза чун созам ?

من دیدار بین با دورباش غمزه چون سازم؟

Нигаҳро аз сари мижгон расӣдан боз ме дорад

نگه را از سر مژگان رسیدن باز می دارد

з ҳар сӯи бас ки ранги ҷилваи резади ҷазбаи Лайлӣ

ز هر سو بس که رنگ جلوه ریزد جذبهٔ لیلی

Дили ваҳшии сифатро аз рамидан боз ме дорад

دل وحشی صفت را از رمیدن باز می دارد

Бинозам ҳайрати назораи ҳасанӣ ки ашкам ро

بنازم حیرت نظّارهٔ حسنی که اشکم را

Чу оби теғ аз мижгон чакидан боз ме дорад

چو آب تیغ از مژگان چکیدن باز می دارد

Ба якбор аз ду олами қатъи дандони тамаъ кардан

به یکبار از دو عالم قطع دندان طمع کردن

Лаби афсӯсёнро азгзидн боз ме дорад

لب افسوسیان را ازگزیدن باز می دارد

Латофати бас ки меҷӯшад зи пайкони хаданг ӯ

لطافت بس که می جوشد ز پیکان خدنگ او

Даҳони захми дилро аз макидан боз ме дорад

دهان زخم دل را از مکیدن باز می دارد

зи баси ғайрат гиреҳ гардӣда дар хотири сапандам ро

ز بس غیرت گره گردیده در خاطر سپندم را

Нафасро аз дили сӯзон , кашӣдан боз ме дорад

نفس را از دل سوزان، کشیدن باز می دارد

Ҳазин , аз ғайрат ишқем маҳви иўсФстонӣ

حزین ، از غیرت عشقیم محو یوسفستانی

Ки ҳайрати теғро азкФ баридан боз ме дорад

که حیرت تیغ را ازکف بریدن باز می دارد