Деҳқони набарди ҳосилӣ аз бум ва бар мо

دهقان نبرد حاصلی از بوم و بر ما

Сарвем ва буд уқдаи хотири самари мо

سرویم و بود عقده خاطر ثمر ما

Аз ноз , каллаи гӯша ба хуршед шикастем

از ناز، کله گوشه به خورشید شکستیم

Афкандаи ҷунун , сояи доғӣ ба сари мо

افکنده جنون، سایهٔ داغی به سر ما

Дигари лабаш аз шодии дил ғунча нигарадед

دیگر لبش از شادی دل غنچه نگردید

Ҳар захм ки хандид , ба рӯй ҷигари мо

هر زخم که خندید، به روی جگر ما

Хуб омадӣ эй шӯри намакдони қиёмат

خوب آمدی ای شور نمکدان قیامت

Май ҷусти туро доғи парешони назари мо

می جست تو را داغ پریشان نظر ما

Аз қатра задан боз фитад гоми нахустин

از قطره زدن باز فتد گام نخستین

Гар абр шавад ҳамнафаси чашмтар мо

گر ابر شود همنفس چشم تر ما

Мо чун зи хароботи ҷаҳони поки броиим ?

ما چون ز خرابات جهان پاک برآییم؟

Олӯда бурун рафт зи ҷинат , падари мо

آلوده برون رفت ز جنت، پدر ما

Дастӣ ки май ам дод , туро баст ба хушкӣ

دستی که می ام داد، تو را بست به خشکی

Зоҳид чаҳ зании таъна ба домонтар мо ?

زاهد چه زنی طعنه به دامان تر ما؟

Хоҳеми ҳазин , он қадр аз хеш рамидан

خواهیم حزین ، آنقدر از خویش رمیدن

Коўозаҳ ба ҷое нарасонад хабари мо

کاوازه به جایی نرساند خبر ما