Он ёр беҳақиқат , пос вафо надорад

آن یار بی حقیقت، پاس وفا ندارد

Пурвои иштиёқам , дирошно надорад

پروای اشتیاقم، دیرآشنا ندارد

Девори халқи соя чун нақш по надорад

دیوار خلق سایه چون نقش پا ندارد

Дар даҳри пасти ҳиммат , афтода ҷо надорад

در دهر پست همّت، افتاده جا ندارد

Кори сапанди дилро андохтам ба оташ

کار سپند دل را انداختم به آتش

Ҷузи ишқ , мушкили мо мушкил гшо надорад

جز عشق، مشکل ما مشکل گشا ندارد

Ғавғои куфру ислом дар дайн орифон нест

غوغای کفر و اسلام در دین عارفان نیست

Хилвати сарои ваҳдат , мо ва шумо надорад

خلوت سرای وحدت، ما و شما ندارد

Хӯни маро бҳл кард он чашми номусулмон

خون مرا بحل کرد آن چشم نامسلمان

Ҷӯрии чунин , фарангӣ , ҳаргиз раво надорад

جوری چنین، فرنگی، هرگز روا ندارد

То субҳи сина аз мо , дрпирҳн наҳуфтӣ

تا صبح سینه از ما، درپیرهن نهفتی

Хотир наме кушояд , маҳфил сафо надорад

خاطر نمی گشاید، محفل صفا ندارد

Дӯш аз барам чу рафтӣ , огаҳ нагаштам , оре

دوش از برم چو رفتی، آگه نگشتم، آری

Умрӣ ва рафтан ту , овоз по надорад

عمریّ و رفتن تو، آواز پا ندارد

эй ман хароби таврат , таъмир дил накардӣ

ای من خراب طورت، تعمیر دل نکردی

Кохи муҳаббати ту ҳаргиз банно надорад

کاخ محبّت تو هرگز بنا ندارد

Яктост дар расое , қомати қиёмати ман

یکتاست در رسایی، قامت قیامت من

Шӯхаст мисраи сарв , аммо адо надорад

شوخ است مصرع سرو، امّا ادا ندارد

эй дили дарин сари кӯ , поси адаб зарур аст

ای دل درین سر کوی، پاس ادب ضرور است

Аз нолаи лаби фурӯи банди ӣнҷо ҳаво надорад

از ناله لب فرو بند اینجا هوا ندارد

Тимсоли зишту зебои як хома май шиносад

تمثال زشت و زیبا یک خامه می شناسد

Нақши кунишату каъбаи ҷузи як худо надорад

نقش کنشت و کعبه جز یک خدا ندارد

Поён наме пазирад , шӯри ҳазини сармаст

پایان نمی پذیرد، شور حزین سرمست

Хсн ибтидо надорад , ишқ интиҳо надорад

حُسن ابتدا ندارد، عشق انتها ندارد