Ним зи афсурдагии ошиқ вале дили ёд ӯ дорад

نیم ز افسردگی عاشق ولی دل یاد او دارد

Шаробӣ нест аммо ин суфоли куҳна , бӯ дорад

شرابی نیست امّا این سفال کهنه، بو دارد

Аз он таҳи ҷуръае каз ноз бар хоки раҳи аФшондӣ

از آن ته جرعه ای کز ناز بر خاک ره افشاندی

Ҳанузам орзӯи хуноби ҳасрат дар гулӯ дорад

هنوزم آرزو خوناب حسرت در گلو دارد

Ишорат чист ? бисипорад ба лаб ё бишиканад дар дил ?

اشارت چیست؟ بسپارد به لب یا بشکند در دل؟

Хурӯши дилхарошии булбули мо дрглў дорад

خروش دلخراشی بلبل ما درگلو دارد

Надорад тоқат ҳар шишаи дил , тоби фурӯғ ӯ

ندارد طاقت هر شیشه دل، تاب فروغ او

Шароби хоми сӯзии ишқ дар ҷом ва сабу дорад

شراب خام سوزی عشق در جام و سبو دارد

Бибин сӯфии вшм , дардии каши кӯии хроботм

ببین صوفی وشم، دردی کش کوی خراباتم

з май чун гул ҳануз ин хирқаи сад пора бӯ дорад

ز می چون گل هنوز این خرقهٔ صد پاره بو دارد

Сари инсоф агар дорӣ , биёи бнмоимти носеҳ

سر انصاف اگر داری، بیا بنمایمت ناصح

Ки ҷайби далқи шайхи шаҳри мо сад ҷо руфӯ дорад

که جیب دلق شیخ شهر ما صد جا رفو دارد

Сар афсона бигушо аз нигоҳи ошнои рӯе

سر افسانه بگشا از نگاه آشنا رویی

Лаби хомӯши ошиқ бо ту завқ гуфтугӯ дорад

لب خاموش عاشق با تو ذوق گفتگو دارد

Дилам аз умр бе ҳосили ҳазини афсурда хотир шуд

دلم از عمر بی حاصل حزین افسرده خاطر شد

Чароғи кулбаи мо , остинӣ орзӯ дорад

چراغ کلبهٔ ما، آستینی آرزو دارد