Ман шуълаам , ба перҳанам ҳар ки хор кард

من شعله ام، به پیرهنم هر که خار کرد

Дар ҷайби ман шукуфтатар аз гул , баҳор кард

در جیب من شکفته تر از گل، بهار کرد

Ҳар хӯн ки кард чарх чу мино ба коми ман

هر خون که کرد چرخ چو مینا به کام من

Беруни зи дил ба гиря беихтиёр кард

بیرون ز دل به گریهٔ بی اختیار کرد

Ғофил задем оҳӣ ва аз мо дилат гирифт

غافل زدیم آهی و از ما دلت گرفت

зи ойӣна бе хабари нафаси мо ғубор кард

ز آیینه بی خبر نفس ما غبار کرد

Дар хӯни кашеми домани ранги шикаста ро

در خون کشیم دامن رنگ شکسته را

Рози даруни пардаи дил ошкор кард

راز درون پردهٔ دل آشکار کرد

Гирди сари хаёли ту гирдам ки аз вафо

گرد سر خیال تو گردم که از وفا

Осӯдаи дидау дилам аз интизор кард

آسوده دیده و دلم از انتظار کرد

Чун Кебеки маст , ханда ба гулзор ме задам

چون کبک مست، خنده به گلزار می زدم

Афсурдаам фусурдагӣ рӯзгор кард

افسرده ام فسردگی روزگار کرد

Зини чашмтар ҳазини чаман орой кистӣ ?

زین چشم تر حزین چمن آرای کیستی؟

Абри баҳорро мижаи ?ут шармсор кард

ابر بهار را مژه ات شرمسار کرد