Дилам аз замзамаи ишқ парешон ме кард

دلم از زمزمه عشق پریشان می‌کرد

Мурғ беболу парии ёд гулистон ме кард

مرغ بی‌بال و پری یاد گلستان می‌کرد

Гарчи медод лаби талхи итобаш , заҳрам

گرچه می‌داد لب تلخ عتابش، زهرم

Дили тасаллӣ ба шикарханда пинҳон ме кард

دل تسلّی به شکرخندهٔ پنهان می‌کرد

Рахнаи дом , ба рӯем дар файзӣ май буд

رخنهٔ دام، به رویم در فیضی می‌بود

Гар шкороФкни ман , ёд асирон ме кард

گر شکارافکن من، یاد اسیران می‌کرد

Карда буд аз сари нави Мисри вафоро маъмур

کرده بود از سر نو مصر وفا را معمور

Моҳи канъони ман ар ёд азизон ме кард

ماه کنعان من ار یاد عزیزان می‌کرد

Дар ғубори хати мишкӣн , лаби лаъли ту ҳамон

در غبار خط مشکین، لب لعل تو همان

Хӯни ҳасрат ба дили чашма ҳайвон ме кард

خون حسرت به دل چشمهٔ حیوان می‌کرد

Дил ҳамин донад ва ман , чашми ту ҳам огаҳ нест

دل همین داند و من، چشم تو هم آگه نیست

Ки чаҳҳо ковуши мижгони ту бо ҷон ме кард

که چه‌ها کاوش مژگان تو با جان می‌کرد

Шӯриши ишқу ҷунуни файзи расон буд ҳазин

شورش عشق و جنون فیض‌رسان بود حزین

Синаи чоки маро , гул ба гиребон ме кард

سینهٔ چاک مرا، گل به گریبان می‌کرد