Ҳаргиз нарасад ршҳаҳи комӣ ба лаби мо

هرگز نرسد رشحهٔ کامی به لب ما

Гардуни кар ва лоласт забони талаби мо

گردون کر و لال است زبان طلب ما

Мо ҳамраҳ бахтем ва ту ҳамсояи хуршед

ما همره بختیم و تو همسایه خورشید

Сокин натавон кард ба кофур , таби мо

ساکن نتوان کرد به کافور، تب ما

Бо ишқ чаҳ созад хнкиҳои ту зоҳид ?

با عشق چه سازد خنکیهای تو زاهد؟

эй зулф , мазан биҳдаҳи паҳлу ба шаби мо

ای زلف، مزن بیهده پهلو به شب ما

эй ақли фурӯмоя , ба андозаи қадам на

ای عقل فرومایه، به اندازه قدم نه

Мо банда ишқем , нигаҳдори адаби мо

ما بندهٔ عشقیم، نگهدار ادب ما

Хуршеди ҳазини оина дар абр ниҳон кард

خورشید حزین آینه در ابر نهان کرد

Аз хирагии дидаи ҳайрати насаби мо

از خیرگی دیدهٔ حیرت نسب ما