Набӯд аҷаб ки дида ба дидор ме расад

نبود عجب که دیده به دیدار می‌رسد

Файзи чаман , ба рахна девор ме расад

فیض چمن، به رخنه دیوار می‌رسد

Гардад қабули узри гиребон пора ам

گردد قبول عذر گریبان پاره‌ام

Дастам агар ба доман дилдор ме расад

دستم اگر به دامن دلدار می‌رسد

Айбам макун ки ҳавсила сӯз аст мастем

عیبم مکن که حوصله‌سوز است مستیم

Паймонаи нигоҳи ту , саршор ме расад

پیمانهٔ نگاه تو، سرشار می‌رسد

Озодагӣ гузин ки азин дашти пурфиреб

آزادگی گزین که ازین دشت پرفریب

Гар мерасад ба ҷой , сбкбор ме расад

گر می‌رسد به جای، سبکبار می‌رسد

Дилтангӣ аз фиғони ман эй ғунчаи лаб чаро ?

دلتنگی از فغان من ای غنچه‌لب چرا؟

Як нолаи ҳам ба мурғ гирифтор ме расад

یک ناله هم به مرغ گرفتار می‌رسد

Дорад умедвори марои бахти сабзи хеш

دارد امیدوار مرا بخت سبز خویش

Охир ба васли оина , зангор ме расад

آخر به وصل آینه، زنگار می‌رسد

Ҳаргиз надидааст зи душман касе , ҳазин

هرگز ندیده است ز دشمن کسی، حزین

Онҳо ки бар ман аз ситам ёр ме расад

آن‌ها که بر من از ستم یار می‌رسد