Кори расвои мо ҳайф ба поён нарасед

کار رسوایی ما حیف به پایان نرسید

Норасои толеъи чокӣ ки ба домон нарасед

نارسا طالع چاکی که به دامان نرسید

Дил бар он шабнами лаби ташнаи маро май сӯзад

دل بر آن شبنم لب تشنه مرا می سوزد

Ки ба сарчашмаи хуршед дурахшон нарасед

که به سرچشمهٔ خورشید درخشان نرسید

То ба пои илм дор наёвардаш ишқ

تا به پای علم دار نیاوردش عشق

Сари шӯридаи Мансур ба сомон нарасед

سر شوریدهٔ منصور به سامان نرسید

Шамъи болини ман хаста шуд он гоҳи Рахш

شمع بالین من خسته شد آن گاه رخش

Каз заъифии нигаҳам то сар мижгон нарасед

کز ضعیفی نگهم تا سر مژگان نرسید

Чашм дорам ки расад гиряи мастона ба дод

چشم دارم که رسد گریهٔ مستانه به داد

Гар ба сарманзили мо сайл баҳорон нарасед

گر به سرمنزل ما سیل بهاران نرسید

Дидаи дерии сет ки дар роҳи ғубор дар туаст

دیده دیری ست که در راه غبار در توست

Накҳати Миср сафар кард ва ба канъон нарасед

نکهت مصر سفر کرد و به کنعان نرسید

Ман гирифтам ба қафаси тани занам аз даврии гул

من گرفتم به قفس تن زنم از دوری گل

Чун нанолам ки фиғонам ба гулистон нарасед ?

چون ننالم که فغانم به گلستان نرسید؟

Нигаҳи аҷзи аҷаби қӯт тақрирӣ дошт

نگه عجز عجب قوّت تقریری داشت

Ин ситам шуд ки ба он чашм схндон нарасед

این ستم شد که به آن چشم سخندان نرسید

Нафаси субҳи қиёмати илми афрошти ҳазин

نفس صبح قیامت علم افراشت حزین

Шаби афсонаи мо хуш ки ба поён нарасед

شب افسانهٔ ما خوش که به پایان نرسید