Ман куштаи захмӣ ки аҷалро хаҷали орад

من کشتهٔ زخمی که اجل را خجل آرد

Ҷони бандаи он теғ ки чокӣ ба дили орад

جان بندهٔ آن تیغ که چاکی به دل آرد

Зулфи ту шабихун ба батон чгли орад

زلف تو شبیخون به بتان چگل آرد

Силӣ ки расад аз сари кӯии ту , дили орад

سیلی که رسد از سر کوی تو، دل آرد

Бастем зи хиҷлати раҳи қосид ки мабодо

بستیم ز خجلت ره قاصد که مبادا

Пайғоми вафоеи зи ту паймони гусали орад

پیغام وفایی ز تو پیمان گسل آرد

Дар маҳфилат аз оташи дили ғайрати шамъам

در محفلت از آتش دل غیرت شمعم

Аз бас ки марои нола ба лаби муттасили орад

از بس که مرا ناله به لب متّصل آرد

Холӣаст канорами зи гул , он гиря куҷо рафт ?

خالیست کنارم ز گل، آن گریه کجا رفت؟

Каз дидаи оғишта ба хӯн , лухти дили орад

کز دیدهٔ آغشته به خون، لخت دل آرد

Олӯдаи ҳазин , аз тани хокии сети равонам

آلوده حزین ، از تن خاکی ست روانم

Силӣ ки ба вайрон фитадаш роҳ , гули орад

سیلی که به ویران فتدش راه،گل آرد