Тай мешавад аз мисраи оҳии гилаи мо

طی می شود از مصرع آهی گلهٔ ما

Толеъ ба висол ту нависад салаи мо

طالع به وصال تو نویسد صلهٔ ما

Ёрони сабки сайр , расиданд ба манзил

یاران سبک سیر، رسیدند به منزل

Чун нақши қадам , монда ба ҷои қофилаи мо

چون نقش قدم، مانده به جا قافلهٔ ما

Шоиста барқаст ба саҳрои маломат

شایستهٔ برق است به صحرای ملامت

Хорӣ ки ба хӯн тар нашуд аз обилаи мо

خاری که به خون تر نشد از آبلهٔ ما

Перонаи сар , озодагӣ аз ъссти ндорбм

پیرانه سر، آزادگی از عثثت نداربم

Рагҳо шудаи дргрдни мо , силсилаи мо

رگها شده درگردن ما، سلسلهٔ ما

эй бе хабарони пои талаби ранҷаи мсозид

ای بی خبران پای طلب رنجه مسازید

Наздиктар аз мост ба мо , марҳалаи мо

نزدیکتر از ماست به ما، مرحلهٔ ما

Гар мавҷ занад бар лаби мо , талхии олам

گر موج زند بر لب ما، تلخی عالم

Ҳаргиз назанад чин ба ҷабини ҳавсилаи мо

هرگز نزند چین به جبین حوصلهٔ ما

Дастон зан мастем ҳазин , то нафасӣ ҳаст

دستان زن مستیم حزین ، تا نفسی هست

Аз ишқ , накӯном буд силсилаи мо

از عشق، نکونام بود سلسلهٔ ما