Аз ишқ , тани сӯхтаи ҷонон гила дорад

از عشق، تن سوخته جانان گله دارد

Зини шуъла бебок , Нитсаатон гила дорад

زین شعلهٔ بی باک، نیستان گله دارد

Зиндон шудаи маҷнӯни марои домани саҳро

زندان شده مجنون مرا دامن صحرا

Дар синаи дил аз танагии майдон гила дорад

در سینه دل از تنگی میدان گله دارد

Афзуди ғами ишқи зи ғмхўории носеҳ

افزود غم عشق ز غمخواری ناصح

Дрдисти диламро ки зи дармон гила дорад

دردیست دلم را که ز درمان گله دارد

Бсмл шуданами ҷунбиши теғи мижа май хост

بسمل شدنم جنبش تیغ مژه می خواست

Дили азкмии ҷаври фаровон гила дорад

دل ازکمی جور فراوان گله دارد

Дршўр муҳаббат набӯд ғайрилаби мо

درشور محبت نبود غیرلب ما

Захмӣ ки дар оғӯши намакдон гила дорад

زخمی که در آغوش نمکدان گله دارد

Ҷайби кафании чоки пас аз марг накардем

جیب کفنی چاک پس از مرگ نکردیم

Аз кӯтаҳии даст , гиребон гила дорад

از کوتهی دست، گریبان گله دارد

Бар оташи ҳасрат назд обӣ ки ба ҷӯ дошт

بر آتش حسرت نزد آبی که به جو داشت

Зон теғ , лаби захми намоён гила дорад

زان تیغ، لب زخم نمایان گله دارد

Он хати биногваш ки муҳаррам ба лабаш нест

آن خط بناگوش که محرم به لبش نیست

Хизрии сет ки аз чашмаи ҳайвон гила дорад

خضری ست که از چشمهٔ حیوان گله دارد

Аз зулфи каҷат рост нашуд кори дили мо

از زلف کجت راست نشد کار دل ما

Ин гӯии саросемаи зи чавгон гила дорад

این گوی سراسیمه ز چوگان گله دارد

Набӯд аҷабӣ гар накушуд бори нигоҳам

نبود عجبی گر نکشد بار نگاهم

Мижгони ту аз сояи мижгон гила дорад

مژگان تو از سایهٔ مژگان گله دارد

Дар раҳгузарат ҳастӣ мо ҷилва прессатон

در رهگذرت هستی ما جلوه پرستان

Гардӣаст каз афшодани домон гила дорад

گردیست کز افشاندن دامان گله دارد

Пешат ба сарафкандагии меҳр ва вафо кист ?

پیشت به سرافکندگی مهر و وفا کیست؟

Аҳди ту зи ҳмдўшии нисён гила дорад

عهد تو ز همدوشی نسیان گله دارد

Бар ҷӯши хати сабз , шуд он кунҷи даҳани танг

بر جوش خط سبز، شد آن کنج دهن تنگ

Ин тӯтии маст аз шкрстон гила дорад

این طوطی مست از شکرستان گله دارد

Шуд сарфи ғубори ғами дили ашки равонам

شد صرف غبار غم دل اشک روانم

Сайл аз аташи реги биёбон гила дорад

سیل از عطش ریگ بیابان گله دارد

Аз ҷисми гарон дар дил сангаст шарорам

از جسم گران در دل سنگ است شرارم

Шамъи ман азин тираи шабистон гила дорад

شمع من ازین تیره شبستان گله دارد

Ршҳи қаламам , рехта бар гирди касодӣ

رشح قلمم، ریخته بر گرد کسادی

Аз шӯри замин , абри баҳорон гила дорад

از شور زمین، ابر بهاران گله دارد

Аз таънаи душман , нашавад ранҷаи дили мо

از طعنهٔ دشمن، نشود رنجه دل ما

Хотири зи ситойишгари нодон гила дорад

خاطر ز ستایشگر نادان گله دارد

Ин тираи шаб аз ғифлат мо ёфт дарозӣ

این تیره شب از غفلت ما یافت درازی

Аз болаши пар , хоби парешон гила дорад

از بالش پر، خواب پریشان گله دارد

Андом диҳад сахтии даврон ба дуруштон

اندام دهد سختی دوران به درشتان

Ингораи бадбӣн , ки зи савҳон гила дорад

انگارهٔ بدبین، که ز سوهان گله دارد

Худдорӣ Юсуф занад оташ ба Зулайхо

خودداری یوسف زند آتش به زلیخا

Хотири ҳавас аз чидани домон гила дорад

خاطر هوس از چیدن دامان گله دارد

Бори ситам ишқ наёраст кашӣдан

بار ستم عشق نیارست کشیدن

Аз ҷони нафаси бохтаи ҷонон гила дорад

از جان نفس باخته جانان گله دارد

Овора кунад қофила , ороми ҷарас ро

آواره کند قافله، آرام جرس را

Аз ҳамраҳеи мо дили нолон гила дорад

از همرهی ما دل نالان گله دارد

Соқии қадаҳӣ бода бипаймоӣ ҳазин ро

ساقی قدحی باده بپیمای حزین را

Каз зуҳд , дили тавбаи пушаймон гила дорад

کز زهد، دل توبه پشیمان گله دارد