Диҳад соқӣ агар соғари чунин , махмур нагузорад

دهد ساقی اگر ساغر چنین، مخمور نگذارد

Будгар ҷилваи мастонаи ин , мастур нагузорад

بود گر جلوهٔ مستانه این، مستور نگذارد

Ба афсунии табиби ишқ дармон кард дардам ро

به افسونی طبیب عشق درمان کرد دردم را

Муҳаббатро дами исо буд , ранҷур нагузорад

محبّت را دم عیسی بود، رنجور نگذارد

Дар он базмӣ ки ман паймона тавҳид паймоем

در آن بزمی که من پیمانهٔ توحید پیمایم

Хуморами қатрае дар соғар Мансур нагузорад

خمارم قطره ای در ساغر منصور نگذارد

Иморати барнамеи тобади куҳани вайронаи дунё

عمارت برنمی تابد کهن ویرانهٔ دنیا

Чаро созам ? ки сайлоби фано маъмур нагузорад

چرا سازم؟ که سیلاب فنا معمور نگذارد

Агар нагузорад аз каф , косаи кашкули қаноат ро

اگر نگذارد از کف، کاسه کشکول قناعت را

Гадо аз нози поро бар сар фағфур нагузорад

گدا از ناز پا را بر سر فغفور نگذارد

Ба сидқи дил гар ояд ҷониби майхона , ман зомин

به صدق دل گر آید جانب میخانه، من ضامن

Ки соқии ақдҳои дар хотир ангур нагузорад

که ساقی عقدهای در خاطر انگور نگذارد

Ҳазин дар ишқ аз кафи лангар таслим нагузорӣ

حزین در عشق از کف لنگر تسلیم نگذاری

Маҷоли дасту пои ин қулзум пуршӯр нагузорад

مجال دست و پا این قلزم پرشور نگذارد