Зулф бе боки ту то силсилаи ҷунбонам буд

زلف بی باک تو تا سلسله جنبانم بود

Сари сўдоздгони реги биёбонам буд

سر سودازدگان ریگ بیابانم بود

Дастам аз танагии дили вақфи гиребон шуда аст

دستم از تنگی دل وقف گریبان شده است

Ёди он рӯз ки дар гардани ҷононм буд

یاد آن روز که در گردن جانانم بود

Ёди боди онкӣ ба чанги ғами хуршеди рухӣ

یاد باد آنکه به چنگ غم خورشید رخی

Субҳи маҳшари хаҷал аз чоки гиребонам буд

صبح محشر خجل از چاک گریبانم بود

Ҷину инс ва парем дар хат фармон буданд

جن و انس و پریم در خط فرمان بودند

Доғи ишқи ту ба аз меҳри сулаймонам буд

داغ عشق تو به از مهر سلیمانم بود

Ёди боди онкии зи ғамҳои гиронмояи ҳазин

یاد باد آنکه ز غمهای گرانمایه حزین

Кӯҳу саҳрои хаҷал аз резиши мижгонам буд

کوه و صحرا خجل از ریزش مژگانم بود