То кӣ тавон зи умр , фиреб сароб хӯрд ?

تا کی توان ز عمر، فریب سراب خورد؟

Бояд ниҳоди лаб ба лаби теғ ва об хӯрд

باید نهاد لب به لب تیغ و آب خورد

Паймонаи нигоҳи ту аз мо асар наҳашт

پیمانهٔ نگاه تو از ما اثر نهشت

Ин турфаи маҷлисии сет ки моро шароб хӯрд

این طرفه مجلسی ست که ما را شراب خورد

Кӯтаҳ тараст аз нигаҳи норасои мо

کوته تر است از نگه نارسای ما

Давр аз ту бас ки риштаи ҷони пиҷ ва тоб хӯрд

دور از تو بس که رشتهٔ جان پیج و تاب خورد

Бар ҳар чаҳ тофт нури муҳаббат сафо гирифт

بر هر چه تافت نور محبّت صفا گرفت

Покаст ҳар замини наҷис , коФтоб хӯрд

پاک است هر زمین نجس، کآفتاب خورد

Ишқ аз азали балои дилу ҷон буд ҳазин

عشق از ازل بلای دل و جان بود حزین

Оташ ғариб нест ки хӯн кабоб хӯрд

آتش غریب نیست که خون کباب خورد