зи оҳами бесутуни чарх , оташ тоб ме гардад

ز آهم بیستون چرخ، آتش تاب می‌گردد

зи барқи тешаи ман кӯҳи оҳан об ме гардад

ز برق تیشهٔ من کوه آهن آب می‌گردد

зи бас дар худ паии он гавҳар ноёб май гирдам

ز بس در خود پی آن گوهر نایاب می‌گردم

Гиребони ман аз саргаштагӣ гирдоб ме гардад

گریبان من از سرگشتگی گرداب می‌گردد

Ба ёд рӯй он гули перҳани шаб чун кашами оҳӣ

به یاد روی آن گل‌پیرهن شب چون کشم آهی

Каттони тоқатамро партав маҳтоб ме гардад

کتان طاقتم را پرتو مهتاب می‌گردد

Чаҳ созад бо дили афсурдагони шӯр ва навой ман ?

چه سازد با دل افسردگان شور و نوای من؟

Намак дар дидаи ғофили ниҳодон хоб ме гардад

نمک در دیدهٔ غافل‌نهادان خواب می‌گردد

Ҳазин аз ҷӯии хотири сарви калаки ҷилваи зеби ман

حزین از جوی خاطر سرو کلک جلوه زیب من

Чаҳ хӯн ҳо мехӯрд то мисраӣ сероб ме гардад

چه خون‌ها می‌خورد تا مصرعی سیراب می‌گردد