Аҳли қалами фароғат дунё наме кунанд

اهل قلم فراغت دنیا نمی‌کنند

Корӣ ки даст мекунад аъзо наме кунанд

کاری که دست می‌کند اعضا نمی‌کنند

Теғ бараҳнааст касе каз тамаъ бурид

تیغ برهنه است کسی کز طمع برید

Озодагон ба халқ мудоро наме кунанд

آزادگان به خلق مدارا نمی‌کنند

Беорзӯ шавад дил бе орзӯи насиб

بی‌آرزو شود دل بی‌آرزو نصیب

Инаст давлатӣ ки таманно наме кунанд

این است دولتی که تمنّا نمی‌کنند

Бар доман ризост сари хастагони ишқ

بر دامن رضاست سر خستگان عشق

Афтодаанду такя ба дунё наме кунанд

افتاده‌اند و تکیه به دنیا نمی‌کنند

Гули ншкФди зи гулбуни афсурдаи хотирон

گل نشکفد ز گلبن افسرده‌خاطران

То абри дидаро чаман оро наме кунанд

تا ابر دیده را چمن‌آرا نمی‌کنند

Рӯй нигоҳ аҷз надоранд ошиқон

روی نگاه عجز ندارند عاشقان

Сари зери теғи он мижа боло наме кунанд

سر زیر تیغ آن مژه بالا نمی‌کنند

Нақдаст қисмати ҳамаи дилҳо зи ҷаври ту

نقد است قسمت همه دل‌ها ز جور تو

Арбоби ҷӯади ваъда ба фардо наме кунанд

ارباب جود وعده به فردا نمی‌کنند

Хоки муроди дида варонаст гирди ғам

خاک مراد دیده‌وران است گرد غم

Ин хокро ба коса дунё наме кунанд

این خاک را به کاسهٔ دنیا نمی‌کنند

Бино намешавад дили шӯридагони ҳазин

بینا نمی‌شود دل شوریدگان حزین

То дидаро ниқоб тамошо наме кунанд

تا دیده را نقاب تماشا نمی‌کنند