Бар сари турбатами он навгул хандон оред

بر سر تربتم آن نوگل خندان آرید

Сусти паймони маро бар сар паймон оред

سست پیمان مرا بر سر پیمان آرید

Чоки ин сина ба домони қиёмати рафтаи сет

چاک این سینه به دامان قیامت رفته ست

Торӣ аз зулфаш ва он сӯзиш мижгон оред

تاری از زلفش و آن سوزش مژگان آرید

Дил буд мунтазир ва шавқ намеояд боз

دل بود منتظر و شوق نمی آید باز

Ҳудҳуди шаҳри саборо ба сулаймон оред

هدهد شهر سبا را به سلیمان آرید

Зуҳду тақво ба дар оред сар , аз хирқаи ман

زهد و تقوا به در آرید سر، از خرقهٔ من

Куфри зулфӣ ба кафами омада , имон оред

کفر زلفی به کفم آمده، ایمان آرید

Мавқеи шодии асҳобу ғам ағёр аст

موقع شادی اصحاب و غم اغیار است

Муҳаррамонро ба саропарда султон оред

محرمان را به سراپردهٔ سلطان آرید

Бодаи навашони Муғон , дидаи анҷум шӯр аст

باده نوشان مغان، دیدهٔ انجم شور است

Нури чашми қадаҳ аз кӯрӣ эшон оред

نور چشم قدح از کوری ایشان آرید

Бодаи сурхтар аз хӯн Сиёвуш куҷост ?

بادهٔ سرختر از خون سیاووش کجاست؟

Ки рухи зарди марои ранг ба унвон оред

که رخ زرد مرا رنگ به عنوان آرید

Чаҳ шавад хотири ошуфтаи мо ҷамъ шавад ?

چه شود خاطر آشفتهٔ ما جمع شود؟

Хабарӣ аз сари он зулф парешон оред

خبری از سر آن زلف پریشان آرید

Хомаи шикаршикан аз ориф рӯмаст ҳазин

خامه شکّرشکن از عارف روم است حزین

Тӯтӣонро ба сало дар шкрстон оред

طوطیان را به صلا در شکرستان آرید