Агар дасти марои соқӣ ба як ратл гарон гирад

اگر دست مرا ساقی به یک رطل گران گیرد

Илоҳӣ дар ҷаҳони коми дил аз бахт ҷавон гирад

الهی در جهان کام دل از بخت جوان گیرد

Саодатмандро бошад гуворо , сахтии олам

سعادتمند را باشد گوارا، سختی عالم

Ҳуморо дар гулӯ ҳаргиз надидам , устихон гирад

هما را در گلو هرگز ندیدم، استخوان گیرد

Чаҳ сон дар синаам ҷо метавонад кард , ҳайронам

چه سان در سینه ام جا می تواند کرد، حیرانم

Хадангатро ки дил аз хонҳءи танг камон гирад ?

خدنگت را که دل از خانهء تنگ کمان گیرد؟

Ба пеши шамъи рӯяти мансаб парвонагӣ дорам

به پیش شمع رویت منصب پروانگی دارم

Ту чун ориз барафрӯзӣ , марои оташ ба ҷон гирад

تو چون عارض برافروزی، مرا آتش به جان گیرد

Касеро ҳар қадари дил шуҳра бошад дар ҷигари дорӣ

کسی را هر قدر دل شهره باشد در جگر داری

Сари раҳ чун ба он бегонаи хуй саргарон гирад ?

سر ره چون به آن بیگانه خوی سرگران گیرد؟

Гудози шарм иксржолаҳ созад нргсстон ро

گداز شرم یکسرژاله سازد نرگسستان را

Назар чун коми хотир , зон ҷабин хуй фишон гирад

نظر چون کام خاطر، زان جبین خوی فشان گیرد

Ҳазин аз пой нанишинам ба роҳи интизор ӯ

حزین از پای ننشینم به راه انتظار او

Чу маҷнӯн бар сари шӯридагар мурғ ошён гирад

چو مجنون بر سر شوریده گر مرغ آشیان گیرد