Боди сабои фасонаи зулфи ту соз кард

باد صبا فسانهٔ زلف تو ساز کرد

Пайғоми ошно , шаби моро дароз кард

پیغام آشنا، شب ما را دراز کرد

Гардид қисматами зи азали ишқи шуълаи ху

گردید قسمتم ز ازل عشق شعله خو

Соқии маро ба ҷуръа меҷонгдоз кард

ساقی مرا به جرعهٔ می جانگداز کرد

Афзӯн шуд аз баҳори хатат , шӯри ошиқон

افزون شد از بهار خطت، شور عاشقان

Найранги боғ , нолаи мурғон дароз кард

نیرنگ باغ، نالهٔ مرغان دراز کرد

Гуё лаболаб аз май аҷзу ниёз буд

گویا لبالب از می عجز و نیاز بود

Паймонае ки чашми туро маст ноз кард

پیمانه ای که چشم تو را مست ناز کرد

Магушоӣ лаб ба қиссаи рози ниҳони ҳазин

مگشای لب به قصهٔ راز نهان حزین

Натавон ҳадиси шавқ ба умр дароз кард

نتوان حدیث شوق به عمر دراز کرد